about happiness is coming

posted on 31 Aug 2008 18:31 by be-beer in mybooks

เกี่ยวกับผู้แปล

เกิดในครอบครัวคนจีนที่อาม่ายังรู้ภาษาแต้จิ๋ว ถูกส่งไปโตในประเทศต่างๆ ที่ใช้ภาษาจีนด้วยเหตุผลทางศาสนา กลับมาถึงเมืองไทยก็ทำหน้าที่เป็นล่ามอาสาของมูลนิธิต้นสังกัด สอบเทียบการศึกษานอกโรงเรียนจนจบการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยหัวเฉียว (ประเทศจีน) ผ่านวิทยสถานแห่งวัฒนธรรมตะวันออก
สอบวัดระดับความรู้ภาษาจีน HSK ได้ระดับ 11 และเป็นคะแนนสูงสุดของประเทศ เริ่มแปลหนังสือตั้งแต่ปี 2547 ควบคู่ไปกับการสอนพิเศษภาษาจีน เลือกแปลเฉพาะหนังสือที่ตนรัก เพราะเชื่อว่าคนอื่นก็จะรัก

 

คติประจำใจ

ทำในสิ่งที่ชอบ อย่าทำถ้าไม่ชอบ จงชอบในสิ่งที่ทำ แล้วทำให้ดีที่สุด

 

ประวัติการทำงาน

ล่ามอาสาสมัครของมูลนิธิสถานธรรมเสียงทิพย์
อาจารย์พิเศษภาษาจีน ศูนย์ภาษาและวัฒนธรรมจีนสิรินธร มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง (ศูนย์กรุงเทพฯ)
อาจารย์พิเศษภาษาจีน ในกลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาภาษาต่างประเทศ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า ปีการศึกษา 2548-2550
วิทยากรพิเศษ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในรายวิชา พัฒนาการอักษรจีน ปีการศึกษา 2549
ปัจจุบันแปลแต่หนังสือและรับสอนพิเศษเล็กๆ น้อยๆ ประทังชีวิต ^^


จากใจผู้แปล

“มิตรภาพบริสุทธิ์ ระหว่างชายกับหญิง มีจริงหรือ” ต้องยอมรับว่าคำถามนี้เคยติดใจตัวผมมาก่อน เมื่อแรกเห็น ‘ความสุขกำลังจะมา’ ฉบับภาษาจีน จึงขอให้คนรู้จักที่ไต้หวัน กรุณาหิ้วติดมือกลับมาให้หน่อย และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับ หวงเยวี่ยน

ขออนุญาตกล่าวถึงความเรื่องมากของการเลือกสรรงานแปลให้กับตัวเองสักหน่อย กล่าวคือเมื่อจะนำเสนอหนังสือหนึ่งเรื่อง ผมจะต้องตอบโจทย์ตัวเองได้ว่า ผมแปลหนังสือเล่มนี้ทำไม สิ่งที่นักเขียน “อยากบอก” ผู้อ่าน มันถูกจริตผมหรือไม่ และสิ่งสำคัญคือ ชั่วระยะเวลาอาจจะหนึ่งเดือนหรืออาจจะหลายเดือน หรือแม้กระทั่งหลายๆ เดือนที่ผมต้องขลุกอยู่กับการแปลหนังสือเล่มนั้น ผมจะมีความสุขกับมันหรือเปล่า ชีวิตที่หายวับไปช่วงนั้น มันคุ้มค่าหรือ

“ความสุขกำลังจะมา” เป็นเล่มที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานยิบย่อยของผมจนฉลุยครับ

 อย่าให้ต้องพรรณนาเลยครับ ว่าทำไมผมจึงรักนักเขียนท่านนี้ เชิญท่านผู้อ่านเปิดใจร่วมเดินทางเข้าไปในโลกนิยายของเขาด้วยตัวเองดีกว่า เผลอๆ คุณอาจจะตกใจ ว่าตัวคุณเองหลุดไปอยู่ในนิยายของหวงเยวี่ยน ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เหมือนอย่างที่ผมเคยเป็น

ขอบคุณ พี่ภานี ลอยเกตุ ที่กรุณาแนะนำให้รู้จักกับสำนักพิมพ์ฟรีฟอร์ม และขอบคุณสำนักพิมพ์ฟรีฟอร์ม ที่เห็นดีเห็นงามด้วย กับการนำเสนอนิยายรักรสแปลกอีกเล่มที่ผมภูมิใจ

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ช่วยตรวจทานการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง และขอบใจลูกศิษย์หลายๆ คนที่นอกจากจะช่วยพิสูจน์อักษรแล้ว ยังช่วยพิสูจน์มุข ว่าฮามากหรือฮาน้อย ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นกำลังใจที่ให้ผู้แปล ทราบว่ากำลังมุ่งไปถูกทาง

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่าน ที่กรุณาให้เกียรติ ร่วมเดินทางพิสูจน์รักแท้ไปด้วยกัน นับจากหน้านี้เป็นต้นไป

ด้วยรัก
อนุรักษ์ กิจไพบูลทวี
 

 

 

ความสุขอยู่ที่ไหน
ความสุขกำลังจะมาแล้วหรือ!
ความสุขทำอะไรอยู่
ความสุขนอนเปลือยกายอยู่ข้างๆ แล้ว!


"ความสุขมาแล้ว!" เป็นรหัสลับสำหรับส่งข้อความสั้นของผมกับ anneshu หมายความว่าคนรักอยู่ข้างๆ จงอย่าตามตัวฉัน เพื่อไม่ให้เกิดการเข้าใจผิด

แล้ว anneshu เกี่ยวข้องกับผมอย่างไรหรือ  พูดแล้วก็น่าขำ ครั้งแรกที่พบกับ anneshu เธอก็ชกผมจนเลือดกำเดาไหล และ "เลือดกองนั้น" นั่นเอง ทำให้ anneshu กับผม ถูกลิขิตให้เป็นดาวเคราะห์ของกันและกัน!

แต่เพราะเราทั้งคู่ต่างก็มี "ความสุข" อยู่เคียงข้างแล้ว anneshu จึงนึกสนุก สั่งให้ผมไปยืนสาบานกับพจนานุกรมเล่มโตต่อหน้าคุณอาแม็คโดนัลด์ว่า "ขอผูกมิตรภาพต่างเพศตลอดกาล ไม่เจือปนความรักฉันหนุ่มสาว มิเช่นนั้นขอให้หนังสือเล่มที่ถืออยู่ตกใส่กบาล"

เฮ้อ สาวงามมายืนถึงตรงหน้า แต่ทำได้แค่ดูเฉยๆ ห้ามกิน เสียชื่อ "ปีศาจมนุษย์" ของผมจริงๆ! แต่หลังจากตกลงรักกับสูเฟินแล้ว ผมตัดสินใจว่านอกจากจะได้พบกับ "ผู้หญิงที่ดีมาก" มิเช่นนั้นผมไม่ขอนอกใจอีก!

แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ไอ้เจียหงเพื่อนเกลอซี้ปึ๊กของผมที่ มีฉายาว่า "จอมกะล่อนศิษย์ส่ายหน้า" กลับยอมล้างมืออำลาวงการ เพื่อเดินทางสู่เส้นทางแห่งความรัก  เขาหลงรักกับหญิงสาวสมบูรณ์แบบคนหนึ่งที่ใช้ชื่อว่า "นกกุ๊กกู"ซ้ำยังใช้ให้ผมออนไลน์ไปล่อลวงเธอ ผลสุดท้ายคือนกกุ๊กกูประกาศตนว่าจะขับขานเสียงเพลงอันไพเราะของเธอให้กับไอ้เจียหงแต่เพียงผู้เดียว

ระหว่างชายกับหญิง มีมิตรภาพที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริงจริงหรือไม่ ผมกับ anneshu กำลังถูกท้าทายอยู่บนริมขอบของพรมแดน  คำสัญญาของความรักนิรันดร์ มันไปได้ไกลที่สุดแค่ไหน  เจียหงกับนกกุ๊กกู  anneshu กับแฟนหนุ่ม ผมกับสูเฟิน ทุกคนกำลังทดสอบ  เราต่างก็แสวงหาความสุข แต่เมื่อความสุขกระโจนเข้าหาตรงหน้า มันจะทำให้ตกอกตกใจ ทำตัวไม่ถูกไหมนะ  ใช่แล้ว ความสุขมาแล้วจริงๆ ขอให้เราท่านจงอย่าสูญเสียความสามารถในการแยกแยะความสุข...

อ่านนิยายของหวง เยวี่ยน ฟังหวงเยวี่ยนเล่านิทาน เหมือนกับดื่มน้ำแอปเปิ้ลผสมโซดา---หวานๆ ครึกครื้น เย็นฉ่ำในฉับพลัน ซ้ำยังติดใจได้ง่ายๆ!

หวงเยวี่ยนบอกว่า "ความรักนั้นถูกสอนไม่ได้ มันเป็นความเข้มแข็งส่วนบุคคลที่สั่งสมโดยประสบการณ์ เหมือนกลเกมแห่งสันดานดิบของสัตว์ป่า และด้วยเหตุนี้ ทำให้ทุกคนต่างก็แต่งกันไม่รู้จบ  สำหรับผม ภาวะสูงสุดของการสร้างสรรค์ คือแต่งแต้มให้วัตถุหรือเรื่องราวที่เน่าเฟะและแสนอัปลักษณ์ ให้กลายเป็นความงดงามอันสูงสุดโดยผ่านปลายปากกา  นิยายนั้นคือจินตนาการที่ไร้ขอบเขต จิตใจที่ลึกซึ้งซับซ้อน จึงจะเป็นพล้อตเรื่องตัวจริงของหนังสือ  เหมือนตัวอักษรของจางอ้ายหลิงและมิลาน คุนเดร่า คล้ายกับเข็มแหลมในก้อนนุ่น ยามพลั้งเผลอก็ทิ่มตำถึงสุดขั้วของหัวใจ แม้จะเบาหวิว แต่กลับเจ็บลึก"

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณนะคะที่แปลหนังสือเล่มนี้และอีกไม่กี่เล่มของหวงเยวี่ยน แปลได้สละสลวยมากๆเลย 
ทำให้จากที่ไม่เคยอ่านนิยายจีนจนตอนนี้ต้องหาต้นฉบับมาอ่านไปหลายเล่มแล้วจากที่อ่านฉบับแปลจากพี่
keep up the good work na ka^^

#1 By huangyi (103.7.57.18|223.204.2.253) on 2013-03-12 20:53