เช้าวันหนึ่ง ตื่นขึ้นมาด้วยอาการขยับข้อมือไม่ได้

คุณรู้ไหมว่า อาการขยับข้อมือไม่ได้เป็นอย่างไร

บิดก๊อกน้ำไม่ได้, ฉีกซองโอวัลตินไม่ได้, เปิดฝาขวดไม่ได้, บิดลูกบิดประตูไม่ได้, ฉีดน้ำล้างก้นไม่ได้, พิมพ์คีย์บอร์ดไม่ได้... ฯลฯ และอีกสารพัดที่จำไม่ได้แล้ว ว่าทำอะไรไม่ได้อีก

พลิกดูยังไงก็ไม่เก็ต ว่ามันเจ็บได้อย่างไร

กลางคืนนอน ต้องวางเอาไว้ให้เฉยที่สุด เมื่อหลับไปแล้ว เผลอขยับเพียงนิดเดียว ต้องร้องจ๊ากพร้อมกับตื่น ย้ำ ร้อง "จ๊าก!!!" จริงๆ

ไม่ได้หลับทั้งคืน

สองวันต่อมา มันจึงเริ่ม "ปรากฏโฉม"

ไม่ใช่ผื่นขึ้นครับ ไม่ใช่ ผื่นขึ้นเป็นยังไงผมรู้ดี อีกรูป

ไม่ใช่เอดส์ครับ ขอร้อง อย่าคิดเรื่อยเปื่อย

สิ่งเดียวที่รู้เมื่อตอนนั้นคือ ต้องหยุดพิมพ์คอมฯ!!!

หลังจากพิจารณาอยู่นาน จึงรู้ว่า นี่คือต้นเหตุ

การพิมพ์ดีด โดยผิดท่านั่นเอง สังเกตที่รูป (อาการบวม แดง มันลามมาถึงตรงที่วงไว้ครับ)
ข้อมือขวาจะ "หักไปทางขวา" เล็กน้อย

แต่การที่คงอยู่ในท่านี้วันละไม่ต่ำกว่าหกชั่วโมง ทุกวันติดกัน ช่วงนี้เร่งแปลหนังสือ เพิ่งปิดเล่มขนาด 170 หน้าเอสี่จบไปหมาดๆ มันมาเลยครับ

ความจริง มันดัง "แกร่กๆ" เวลาหมุนข้อมือ มาหลายวันแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า บทมันจะ "ปวด" มันปวดเลย ไม่มีแบบ ปวดนิดๆ ให้รู้ตัวก่อนเลย

 

แต่นั่นแหละครับ ทำให้รู้ตัวว่า ที่แท้ "ข้อมือ" มันสำคัญขนาดนี้เชียวหรือ

คุณคิดดูครับ จะล้างก้น ไม่สามารถออกแรงบีบสายฉีดน้ำ มันเจ็บครับ T_T

 

ดังนั้น คุณว่าอวัยวะส่วนไหนในร่างกาย ที่สำคัญที่สุด?

สำหรับผม ขอบอกว่า
อวัยวะส่วนที่หายไปครับ - -
โดยเฉพาะส่วนที่ "เพิ่งหายไป" สำคัญโคตรๆ ทำไมกูไม่เคยรู้มาก่อนว่ามึงสำคัญขนาดนี้

ลองไปอ่านอีกประสบการณ์หนึ่งของซานะ ได้ตอน "สูญไป จึงรู้คุณค่า" ที่นี่ครับ

 

และที่สำคัญ

อย่าเล่นคอมฯ นานเกินไปครับ
วางมือทั้งที่เมาส์ และคีย์บอร์ดให้ถูกท่า
มิเช่นนั้น จะได้บทเรียนอย่างผมครับ

 

รู้แล้ววานบอกต่อด้วยนะครับ

 

 

โอ๊ย ปวดดดดด

Comment

Comment:

Tweet

อ่ะ เป็นเหมือนเราเลยอ้า


สี่เดือนแล้วยังไม่หายเลย


ทามงายดีฮืออออออออออออ
เราใช้เวลาหน้าคอมพ์นานเหมือนกันนะ...
ก็พยายามเว้นวรรค์ให้สายตาและมือเป็นระยะ
ด้วยการลุกไปเข้าห้องน้ำ

พอดีช่วงนี้ปรับพฤติกรรมการกิน หากระบอกน้ำวางไว้ข้างๆ ตัว
จิบไปเรื่อยๆ ....ก็จะทำให้ปวดท้องต้องไปห้องน้ำบ่อยขึ้น
ได้ประโยชน์สองต่อค่ะ คือ ล้างพิษในร่างกาย และพักมือพักสายตาจากคอมพ์

....
คุณเีบียร์ลืมเพื่อน bloggang แล้วแน่ๆ ไม่กลับไป up บ้านโน้นบ้างเลยนะ
เห็นหนังสือออกใหม่หลายปกเลยนะ...<แต่เรายังไม่ได้อ่าน >
เลยนึกถึง...ผ่านมาเยี่ยมเยี่ยนค่ะ big smile

#10 By นัทธ์ (58.9.247.33) on 2009-07-26 12:10

เป็นใหม่ๆต้องรีบหาหมอกายภาพบำบัดน่ะค่ะ
จะหายเร็วมากกว่าที่จะหายเอง
เนื่องจากช่วงที่แล้ว หม้อก๋วยเตี๋ยว (ของใหม่ ของขาย)
ตกใส่เท้า รีบเอาน้ำแข็งประคบและช่วง เย็นหาหมอทำกายภาพบำบัด (อุตตร้าซาวด์) จะหายเร็วค่ะ วันรุ่งขึ้นก็สามารถไปเล่นโยคะตามปกติได้แล้วค่ะsad smile

#9 By นุ้ยค่ะ (118.172.67.103) on 2009-07-25 23:24

เคยได้ FWD Mail เกี่ยวกับคนที่ใช้เม้าส์มากๆ มีบางคนเป็นหนักถึงขั้นต้องไปผ่าตัดผังผืดที่ข้อมือออกเลยนะคะ ขอให้หายเร็วๆนะคะ รักษาสุขภาพด้วยค่า confused smile

#8 By PanDa & PaWwAw on 2009-07-22 23:12

Hot! จะเตือนตัวเองด้วยค่ะ

ขอให้หายเร็วๆ นะค่big smile

#7 By finch on 2009-07-22 11:44

อวัยวะที่สำคัญที่สุดคือที่หายไปจริงๆ

ไม่ใช่แค่อวัยวะ แต่น่าจะหมายถึงสิ่งที่เรามีอยู่ในครอบครอง กว่าจะสำคัญที่สุด มันก็หายไปแล้วเช่นกันsad smile

Hot!

ดูแลข้อมือดีๆนะครับbig smile
ทางนี้เล่นนานแล้วปวดหลังค่ะ sad smile
ยังไงก็หายไวไวนะคะ big smile
Hot!

#5 By Prae on 2009-07-21 22:59

Hot! Hot! Hot!
ทานยานะครับ

#4 By 草の 明ら  on 2009-07-21 22:54

หมอก้อไม่หา ยาก้อไม่กิน

อวัยวะส่วนไหนสำคัญสุด?
ตอบไม่ได้แฮะ
คงต้องรอมันหายไปอย่างที่ว่าก่อนมั้งคะ

อ่ะให้ดาว กินแทนยาแก้ข้อมือปวดHot!

#3 By Sana_by_lllmukoilll on 2009-07-21 22:52

ตอนเปื่อย พูดไม่ได้ ยังพอทนทานไหว
เพราะพิมพ์คุยกะคนอื่นๆ ทาง M แทนได้

แต่ถ้ามือเท้าทำอะไรไม่ได้นี่ สุดๆ ของความทรมานเลยอะ
ให้ดาวตัวเอง ^^ Hot!

#1 By Beermyself on 2009-07-21 22:48