ช่วงที่ว่างจากการโปรโมตหนังสือใหม่ ผมได้รับเชิญจากสำนักพิมพ์ให้ไปเที่ยวเมืองพัทยา สถานที่แห่งนี้เนื่องจากมีหาดสายที่สวย และอื่นๆ มากมาย เป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก

ขณะเดินเที่ยวอยู่ในถนนคนเดินในพัทยา มีผับจำนวนมาก เสียเงินประมาณร้อยบาทก็เข้าไปดูโชว์ได้ ยังมีเบียร์ให้อีกหนึ่งแก้ว

ผมถ่ายรูปใบนี้เอาไว้ สาวๆ ที่คล้ายกับกำลังคอยเพื่อนเดท หรือกำลังคอยผับเปิดหลายๆ คนเหล่านี้ ดึงดูดสายตาของผมเป็นพิเศษ

ผมถามคุณคิม ลูกสาวเจ้าของสำนักพิมพ์ว่า "พวกเขาทำอะไรกันหรือ"

คิมบอกผมว่า "ก็แค่ซื้อเบียร์สักแก้ว พวกเขาก็จะเป็นเพื่อนคุยกับคุณ หรือฟังคุณพูด..."

ผมนึกถึงเมื่อหลายปีก่อน ผมได้รับเชิญไปบรรยายที่ศูนย์วัฒนธรรมเจียอี้เป็นครั้งแรก ตอนนั้นผมเริ่มมีชื่อเสียงแล้วนิดหน่อย จึงเชิญคุณพ่อคุณแม่ที่บ้านอยู่เจี้ยอี้ มาฟังการบรรยายด้วยเป็นครั้งแรก  หลังการบรรยาย ผมได้เงินค่าเดินทางจากผู้จัดงานเป็นเงินหนึ่งหมื่นหยวน ผมบอกกับคุณพ่อคุณแม่ว่า

"วันนี้ผมได้ตังค์  ผมเลี้ยงเอง”

จนบัดนี้ผมยังจำสีหน้างุนงงของคุณพ่อได้ดี เขาถามว่า

“ลูกก็แค่ขึ้นไปคุยแค่นี้ พวกเขาก็ให้เงินลูกเยอะขนาดนี้เลยหรือ”

ผมเกือบจำหัวเราะออกมา คำพูดของคุณพ่อจำเป็นต้องแปลความหมายกันนิดนึง คือในความเข้าใจของเขา ควรจะมีแต่การช่วยคนอื่นสร้างบ้าน รักษาโรค หรือผลิตสิ่งของอะไรที่จับต้องได้ คนอื่นเขาจึงจะจ่ายเงินให้ แต่ผมก็แค่ขึ้นไปพูด...

ตอนนั้นเขาไม่ยอมเชื่อ คิดว่าคงเป็นเพราะผมอยากเป็นคนเลี้ยง ไม่ยอมให้พ่อจ่าย จึงสรรหาข้ออ้างขึ้นมาอ้างเท่านั้น...

ขณะกำลังคิดอยู่นี่เอง หญิงสาวสองคนในกลุ่มดูเหมือนจะได้ลูกค้าแล้ว เดินเข้าไปนั่งในบาร์ เหลือแต่หญิงสาวอีก

สองคนข้างนอก ดูเหมือนจะเหงานิดหน่อย...

เดินต่อไปบนถนนคนเดิน อยู่ๆ ผมก็นึกถึงเพื่อนๆ หลายคนของผม ต่างก็ยึดอาชีพพูดให้คนอื่นฟัง ฟังคนอื่นพูดเหมือนกัน อย่างเช่นพิธีกรรายการทีวี นักบรรยาย ผู้วิเคราะห์หุ้น จิตแพทย์ ทนาย ครู นักการเมือง...

“สาวๆ พวกนี้เข้าไปนั่งในบาร์กับลูกค้า กินเบียร์ พูดคุย” ผมถามคิม “จากนั้นล่ะ จะเป็นอย่างไรต่อ”

“ก็คงแล้วแต่สถานการณ์” คิมยิ้มๆ พูดอย่างตะขิดตะขวงว่า “พูดยาก...”

แน่นอน ทั้งหมดนี้ไม่ได้ขัดกับกฎหมายของประเทศไทย แต่ไม่รู้ทำไม ผมมองเข้าไปดูบรรดาคนที่ดื่มเบียร์กินเหล้าในบาร์ พวกเขาหัวเราะกัน คุยกัน คล้ายกับเป็นการชุมนุมเพื่อนสนิทจริงๆ แม้แต่ตัวผมเองก็รู้สึกงุนงงไปด้วย
ผมเป็นผู้พูดให้คนอื่นฟังเช่นกัน ผ่านการบรรยาย การเขียน และสถานที่อื่นๆ อย่างเช่นอินเทอร์เน็ต เฟซบุ๊ค บล้อก คนที่พูดให้ผมฟังนั่นก็ยิ่งเยอะเข้าไปใหญ่

แล้วไงต่อ? จะเป็นอย่างไรต่อ? เราอยากได้อะไร? แล้วจะได้อะไร? หรือเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง?

คำตอบที่แท้จริงก็คนจะพูดยากเหมือนกันกระมัง...

สิ่งเดียวที่แน่ใจได้ก็คือ ในโลกนี้ยังต้องการคนที่ พูดให้ผู้อื่นฟัง และฟังผู้อื่นพูด จำนวนมิใช่น้อยจริงๆ

 

 

จาก เฟซบุ๊ค ของโหวเหวินหย่ง 芭堤雅的徒步區

 

(ยังมีภาคต่อของการ "พูด" และ "ฟัง" อีกครับ ตอนหน้า เจ๋งมาก แต่จำเป็นต้องอ้างตอนนี้ จึงแปลมาลงไว้ก่อน)

 

 

edit

ลงตอนสองไว้แล้ว ที่เอนทรี่นี้ คลิ้ก ต้องรีบเอาลง เพราะอยากเคลียร์วันที่ 15 ตุลาคม ไว้เขียนเรื่องภาวะโลกร้อน ตามโจทย์ Climate Change 2009 (ถึงแม้ตอนนี้ยังนึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไรก็ถาม...) ใครยังไม่รู้ ก็คลิ้กเข้าไปอ่านเน่อ

Comment

Comment:

Tweet

I love Pattaya too

#20 By For Stretch Marks (58.8.66.26) on 2012-01-06 09:21

อยากไป,,

:P

#19 By LittleGrape on 2009-10-15 02:06

มองโลกในแง่ดีมากเลย หายากนะคนแบบนี้

#18 By mamiepuku on 2009-10-14 22:57

พัทยาาาาาาาาาาาาาาอยากไปbig smile

#17 By ซารางเฮ on 2009-10-14 19:24

อ้า ดีจัง ขอบคุณาที่แปลให้อ่านนะครับ Hot! Hot!

#16 By hungryangry on 2009-10-14 12:32

ชอบตรงมองมุมที่ต่างbig smile Hot!
เมื่อมีผู้พูด ก็ต้องมีผู้รับฟังครับ การสื่อสารถึงจะสมบูรณ์


รออ่านต่อนต่อไปครับbig smile

#14 By Clepsydra:: on 2009-10-14 07:41

จริงๆด้วยสินะคะ

คนเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการสังคมเอามากๆ

ต้องการคนรับฟัง...สักนิด

บางอย่างก็พูดยาก

เหมือนที่คุณหมอพูดจริงๆนั่นแหละค่ะ

ขอบคุณคุณเบียร์มากนะคะที่ช่วยแปลให้

ตอนนี้ป้าเองก็อยู่ไต้หวัน มาเรียนหนังสือน่ะค่ะ

เรียนป.โทควบกับเรียนภาษาจีนไปด้วย

พอเรียนภาษาจีนแล้วรู้เลยค่ะว่าเค้ามีมุมมองลึกซึ้งอยู่

แต่ตอนนี้ป้าก็ยังดำน้ำอยู่นะคะ...เศร้าเลย

แต่ก็พยายามกันต่อไปsad smile Hot! Hot! Hot!

#13 By ป้าแอ๊นจ้า on 2009-10-14 01:15

โห..เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเลยอ่ะค่ะ
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านกันนะคะ

รออ่านต่อนะ big smile

Hot! Hot! Hot!

#12 By cherrykids on 2009-10-13 23:52

Hot! Hot!
รออ่านต่อครับ big smile

#11 By PANTHONG on 2009-10-13 23:24

ว๊าววHot! Hot! Hot!
รออ่านต่อค่ะ.. big smile

#9 By PunPrai on 2009-10-13 21:16

แปลเก่งจัง เหมือนเล่าเองเลยนะเนี้ย big smile

#8 By Critical#Zeed on 2009-10-13 19:11

แบบนี้แหละ

#7 By Arcobaleno on 2009-10-13 18:55

big smile Hot!

#6 By b-padung Studio on 2009-10-13 17:13

คุณโหวไปพัทยาด้วยแฮะ
แค่เห็นแค่นี้ยังสามารถคิดต่อ แล้วบรรยายอกมาได้ซะยาวเลย
สมเป็นนักเขียนฝีมือดีจริงๆ big smile big smile
Hot!

#5 By Prae on 2009-10-13 14:38

รออ่านต่อค่ะ Hot!

#4 By Maneechalee on 2009-10-13 11:48


ชอบมุมมองของโหวเหวินหย่งที่มีต่อเรื่องราวต่าง ๆ
ขอบคุณน้องเบียร์มากค่ะที่หมั่นแปลมาให้อ่าน

ตั้งแต่ตัดสินใจเรียนภาษาจีน
พี่ก็ไม่ว่างมาที่นี่เลย เป็นประเภทต้องนั่งคัดตัวอักษร
คัดเยอะ ๆ เสียด้วยค่ะ ไม่งั้นจะจำไม่ได้ว่า
เขียนยังไง
(แม้จะจำได้ว่าอ่านยังไง แปลว่าอะไรก็เถอะ)sad smile

ไว้เจอกันในงานสัปดาห์หนังสือค่ะ
(เจอกับหนังสือน้องอะนะ question)

ถ้าพี่มีสิทธิ์เลือกได้เล่มหรือสองเล่มเท่านั้น
จะแนะนำเล่มไหนเป็นพิเศษคะ
และเพราะอะไรถึงแนะนำ

คือรอบนี้พี่มีเชอร์ล็อค โฮล์มส์ ต้องไปขนน่ะค่ะ
sad smile อย่าหาว่าลำเอียงเลย
เพราะพี่รักของพี่มาตั้งแต่ ป.4 question

ตั้งใจทำงานเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ นะคะ
พี่ยังตั้งใจติดตามอยู่เสมอเช่นกัน

big smile

#3 By Mrs. Holmes on 2009-10-13 11:15

โอ้วววววววว

พัทยา ~

#2 By mini-teddy on 2009-10-13 10:25

อืมมม...
Hot!

รออ่านตอนที่เจ๋งกว่านี้confused smile

#1 By lllmukoilll on 2009-10-13 09:56