ในร้านกาแฟ

เบียร์ : "พี่โหวครับ ผมขอถามปัญหาชีวิตนิดนึงได้ไหม"

คุณโหว : "เอาสิๆ"

เบียร์ (อ้ำอึ้งอยู่นาน) : "คือ เรื่องเด็กๆ อ่ะ แบบว่า...​แฟนผมอ่ะครับ เธอจะทะนุถนอมของที่ผมให้มากๆ จนผมเครียดอ่ะ"

คุณโหว : "ยังไงเหรอ"

เบียร์ : "แบบ ไม่ว่าผมจะให้อะไร แบบกระเป๋า สายห้อยมือถือ ตุ๊กตาไรงี้ เธอจะถนอมมัน ดูแลรักษามันมากจนผมรู้สึกผิดอ่ะ เอ๊ะ นี่เราให้ 'ภาระ' เธอหรือเปล่า ผมบอกว่าไม่เห็นเป็นไรเลย มันเสียมันพังก็ซื้อใหม่ แต่เธอก็ไม่ยอมอ่ะ เธอบอกว่า มันไม่เหมือนกันสักหน่อย เพราะมันเป็นของที่ผมให้... ผมทำตัวไม่ค่อยถูกอ่ะ"

คุณโหว : "เรื่องนี้ไม่ยาก ซื้อให้เขาเยอะๆ สิ เดี๋ยวก็จะเยอะจนไม่รู้จะถนอมยังไง จนกลายเป็นเรื่องปกติไปเอง"

เบียร์ : "..."

.

.

.

 

ผมเห็นเพียงพี่หย่าลี่ ภรรยาของคุณโหวที่นั่งจิบกาแฟอยู่ด้วยกัน อมยิ้มอย่างมีเลศนัย...

 

อ่านดูเรื่องราวความรักและเทคนิคการดูแลชีวิตคู่ สไตล์หมอโหวเหวินหย่ง เพิ่มเติมได้จากเล่มนี้ (ถือโอกาส...)

 

ภรรยาที่รัก

 

Comment

Comment:

Tweet


親愛的老婆 ยังไม่มีโอกาศไปหนุนภาคภาษาไทย
แต่ เป็นอีกคนหนึ่งที่ชอบเล่มนี้ค่ะ....

Hot!

#8 By Tiga on 2010-09-04 13:51

เล่มนี้อ่านไปส่วนนึงแล้ว (ยังไม่จบ มีต่อซิสเลอร์ครั้งหน้า)
เอาไปนั่งอ่านนั่งแช่ซิสเลอร์ จะได้กินได้หลายจาน หุหุ
อ่านแล้วรู้สึกดีนะ ดีจนโต๊ะข้างๆงง
"ยัยนี่ยิ้มให้หนังสือก็เป็นด้วยแฮะ"
ทั้งหมอโหวทั้งคุณหย่าลี่ทำคนอ่านแสบๆคันๆได้พอๆกันเลย

#7 By N@Ni (61.90.42.111) on 2010-08-29 01:21

ขอบคุณคร้าบ ทั้งพี่โฮล์ม คุณบี คุณซื้อหนังสือเล่มนี้ เท่ากับได้บริจาคเงินจำนวนหนึ่งให้กับ... ผู้แปลคนนี้ ฮี่ฮี่ ไม่ได้บุญหรอก แต่เอาใจกันไปเลย :p

ผมไม่โปรดจริงๆ ไม่เอามาฮาร์ดเซลส์กันขนาดนี้หรอก ขอบอก แต่เล่มนี้ยอดไม่ค่อยวิ่งเลย เท่าที่คุยกันก็คือ ชื่อหนังสือมันไม่โดน

ดังนั้น สำหรับคุณที่อ่านแล้ว เนื้อหามัน... "ผ่าน" จริงไหม (ผมไม่ได้ชอบอยู่คนเดียวใช่ไหม)sad smile

#6 By Beermyself on 2010-08-28 22:58

ซื้อเล่มนี้อ่านแล้วค่ะ อ่านแล้วอดอมยิ้ม
big smile

#5 By Bxjapan on 2010-08-28 22:38

^
^

มึนอีกแล้ว เขียนผิดอีกแล้ว

คนแปลแปลได้ดี <- - แก้ ๆ

เฮ้อ พี่นี่น้า sad smile

#4 By Mrs. Holmes on 2010-08-28 14:42

พี่เป็นผู้หญิง

พี่ก็เป็นค่ะ ทะนุถนอมของที่ได้รับจากคนรักมากเป็นพิเศษ
ก็แบบที่น้องสาวที่อยู่เคียงข้างเบียร์บอกค่ะ
ไม่เหมือนกัน นี่เป็นของที่คุณให้


ว่าที่จริง ต่อให้ซื้อให้มากเท่าไหร่ ก็ไม่ทำให้เรารู้สึกว่า
มันเป็นของปกติไปได้หรอกค่ะ

ไม่ว่าอย่างไรก็พิเศษ ไม่ว่านานเท่าใดก็พิเศษ


พี่ว่าเป็นเรื่องธรรมดาใน "ความรัก" นะ
ไม่ใช่ภาระหรอก เป็นเรื่องของจิตใจที่ลึกซึ้งเกินอธิบายมาก ๆ

เดี๋ยวไปร้านหนังสือแล้วจะไปซื้อเล่มนี้อ่าน

ล่าสุดกำลังอ่านนักสร้างแรงบันดาลใจขั้นเทพ

ขอบคุณคุณหมอโหว ขอบคุณน้องเบียร์

คนเขียนเขียนได้ดี คนอ่านแปลได้ดี

อ่านไปหลายเล่มแล้ว รู้สึกดีมาก ๆ ค่ะ

big smile

#3 By Mrs. Holmes on 2010-08-28 13:49

ขอยืนยันอีกครั้งว่า ซื้อให้ใหม่ยังไงก็ไม่เหมือนเดิม อันแรกก็มีอันเดียวในโลก ถึงแม้ว่า คนอื่นจะใช้ซ้ำกับหนู ก็ไม่เป็นไร เพราะของหนูแรบบิทให้มา มีอันเดียว!

แล้วมันก็ไม่ได้เป็นภาระสักหน่อย อะไรที่แรบบิทให้มา ก็อยากเก็บรักษาให้มันอยู่กับหนูไปนานๆนี่นา... เห็นแล้วจะได้คิดถึงได้บ่อยๆไง >///<

อีกอย่างมันก็แบบ หนูรู้สึกว่า ของที่แรบบิทให้มา มันเหมือนเป็นตัวแทนอ่ะ
ต้องดูแลดีๆ อย่าให้เลอะ อย่าให้ขาด ถ้าเลอะก็ต้องจับไปซัก ถ้าขาด็ต้องเอามาเย็บทำแผลให้ อะไรแบบนี้... ถ้ามันเก่าจนกระทั่งใช้ไม่ไหวแล้ว ก็ต้องเก็บลงกล่อง รับรองว่ามันอยู่จนถึงรุ่นลูกแน่นอน โฮะๆๆๆ :D

#2 By lllmukoilll on 2010-08-28 12:45

ที่จริงเขาตำหนินิดๆ ด้วยนะว่า "เธอไม่ค่อยซื้อของให้แฟนละเสะ เขาถึงได้ถนอมตั้งขนาดนั้น"

แง่งๆ เป็นผู้ชายด้วยกัน แทนที่จะพูดเข้าข้างกันsad smile

#1 By Beermyself on 2010-08-28 12:36